Als zo’n koebeest nou eens vloog….

December was een volgeboekte maand. De jaarafronding op kantoor, de voorbereiding en het geven van de kerstworkshop living food (weer zo’n leuke groep enthousiaste deelnemers!) en natuurlijk alle vieringen met te bereiden maaltijden in het bijzijn van familie en vrienden. Ook afscheid nemen kwam langs. Tijdelijk, van een zoon die met rugzak in z’n eentje er op uit is getrokken voor minstens een half jaar naar Zuid Amerika. En definitief van dierbare personen die het avontuur ná dit leven zijn aangegaan. Kortom alles kwam in december bijeen. Geen tijd dus voor een blog: het was alle hens aan dek om de activiteiten soepeltjes in elkaar te laten passen, te verwerken en ook nog te genieten. Het schrijverschap lag even stil.

Inmiddels is het januari en de dagen worden weer wat langer. Alhoewel er momenteel een storm raast door Nederland die mijn woonkamer donker kleurt. En toch, zodra je naar buiten gaat, regen of geen regen, merk je dat het lichter is dan binnen en mits goed gekleed en in beweging, helemaal niet te koud.

“Er is geen slecht weer, alleen maar slechte kleding”, zei mijn tante altijd. Negentig jaar inmiddels en nog even zeker in haar gedrag als vroeger. Blind en op zichzelf wonend. En elke dag haar wandelingen. Petje af hoor.
Tante was net als haar broer, mijn vader, opgevoed met groot respect voor de natuur. Actief lid van de natuurvereniging in de jaren veertig, leerde ze er altijd fantastische foute versjes. Na-oorlogse bravoure. Deze zei ze pas nog op:

Ik lag onder groene bomen
Heel stilletjes te dromen
Toen is een kraai gekomen
En die kwakt wat in mijn oog
Ik dacht zo bij mijn eigen
Ik zal maar stiekem zwijgen
Want wat zou ik wel krijgen
Als zo’n koebeest nou eens vloog

Tante woont al zo’n zestig jaar in Zweden. Eens per twee, drie jaar probeert ze naar Nederland te komen. Onlangs bracht ze een doosje verse, zelfgeplukte vossenbessen mee èn een potje honing van mijn neef die naast boomchirurg ook imker is. Genieten dus!

 

Die vossenbessen kennen we hier in Nederland natuurlijk vooral van het Zweedse woonwarenhuis, waar ze als compote geserveerd worden bij de bekende gehaktballetjes. Een prima combinatie, smakelijk en toch geen van beiden een gezonde optie i.v.m. de hoeveelheid suikers en vetten. Omdat ik ze wel erg lekker vind, probeer ik alternatieven uit die ook heerlijk combineren. 

 

Zoals gisteren deze:

Notengehaktballetjes met zelfgemaakte vossenbessenjam

(als je geen vossenbessen kan vinden, vervang ze dan door cranberry’s, ook lekker!)
Voor de jam maal je de rauwe bessen in je blendertje met een klein beetje honing of andere natuurlijke zoetstoffen.  Die wrange bittere smaak maakt ze juist zo lekker, dus niet teveel zoet toevoegen. Je kan de bessen ook stoven.
Voor de notengehaktballen haal je de volgende ingrediënten in huis (je kan variëren met kruiden, in plaats van havermout kan je volkoren rijst of bijvoorbeeld quinoa etc toevoegen, ik maakte ze zelf zó):
  • olijfolie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 1 kopje champignons, fijngehakt
  • 2 teentjes knoflook, fijngehakt
  • 1 kop walnoten, fijngehakt
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 1/4 kopje verse peterselie, fijngeknipt
  • 2 theelepels tamari (gefermenteerde sojasaus zonder toegevoegde suikers, dit vervangt je zout)
  • 1/2 theelepel gedroogde tijm, idem paprikapoeder
  • 1 eetlepel edelgist
  • 1 theelepel zwarte peper
  • 3 eetlepels havermout (mocht je deeg te vochtig worden)

Kneed de ingrediënten tot een deeg en vorm er balletjes van. Je kunt ze garen in de oven of voorzichtig op laag vuur in een koekenpan met wat olijfolie. Eet smakelijk!

About the author

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.