Voor lekker fruit, buuf!

Mijn buurman en ik kwamen hier tegelijkertijd wonen. In de achtertuin wilde ik graag wat privacy dus kwam er een hoog hekwerk waar nu een klimop beschutting biedt. Bij de oprit had de buurman het voor ’t zeggen.
Er kwam een kiwi struik. “Voor lekker fruit, buuf.”

Jaar na jaar vlocht de struik zich door het hek heen, gaf mooi groen blad en kleurrijke herfsttooien maar helaas, geen kiwi te bespeuren.

Wat wel aan onze grensstruik groeide was een kleine, felgroene, onbekende bes zo groot als een druif.
Buurman en ik namen er geen 2016-10-31-07-49-45notitie van. Ze zagen er onrijp en oneetbaar uit. En ze maakten op de oprit een kliederzooi als ze rijp waren en van de takken vielen. We negeerden ze dus.

Tot 2 jaar geleden. Toen viel mijn oog in de supermarkt op een doosje bessen met de naam Siberische kruisbessen of kiwi-bes. Hé, die komen me bekend voor, dacht ik. Ze zagen er identiek uit als onze groene besjes uit de voortuin.

En wat bleek? Wij hadden deze kruisbes, een verre neef van de kiwi, geplant. Winterhard, dus prima voor ons kikkerklimaat. De vruchtjes kunnen met schil gegeten worden, zijn aromatisch zoet-zurig, rijk aan mineralen en bevatten nóg meer vitamine C dan de gewone kiwi!

Tjonge jonge, die vitamientjes heb ik jaren links laten liggen, of liever gezegd laten vallen.

Sindsdien oogst ik ze in deze tijd. Ik gebruik ze in smoothies, maak er jam van of bak er taartjes mee. Al dan niet gezoet met natuurlijke zoetmiddelen zoals honing, fijngehakte vijgen, dadels, stevia en kokosbloesemsuiker. Of gewoon zó, uit het handje.

Mijn buurman niet. Die vertrouwt het nog steeds niet. Waardoor ik mandjes vol Siberische kruisbessen probeer te verwerken. En ze kado geef aan de argeloze bezoeker die er met net zo’n scheef oog naar kijkt als ik in het begin. Proef en google maar, zeg ik dan. En meestal zijn ze daarna om.

20161031_091540

Smoothie van kiwi-bes en havermoutmelk en kiwi-besjam van kiwi-bes, stevia en chia zaadjes.

 

About the author