Jij bent toch diëtiste of zoiets?

“Jij bent toch diëtiste of zoiets? Ik ben al járen met dieten bezig, maar niets helpt. Heb jij nog tips voor me?”

Ik leg aan mijn tafelgenoot uit dat een natuurvoedingsadviseur anders omgaat met voedingsadvies dan een diëtiste. “We kijken naar de persoon op fysiek en psychisch vlak, naar de directe omgeving èn naar de kwaliteit en bereidingswijze van zijn of haar eten”, zeg ik. En ook: “voor een goed advies waar je wat aan hebt moet ik je beter leren kennen”.

“Ja, maar, heb je niet gewoon wat simpele tips of zo?”, vraagt hij weer.
“Elk mens is anders en een vakkundig advies hoort dus maatwerk te zijn”, licht ik toe. Maar dit vindt hij teveel gedoe. Gewoon, een gouden tip, please?

Ik zucht. We leven in een tijdperk van snelle oplossingen. Maar dat werkt niet bij alles.

“Ok”, probeer ik, “denk dan hier eens over na: wat niet met aandacht en liefde wordt gezaaid, verzorgd, groeit en bloeit, wordt geoogst, klaargemaakt èn opgegeten kan moeilijk zorgen voor voldoende voedingswaarde, verzadiging en genot”.
Mijn gesprekspartner is even stil. Denkt na en vraagt tenslotte: “Dus geen gouden tip?”

Lieve tafelvriend. Ik gaf je zojuist de beste tip ever.

About the author